Изминаа неколку дена, откако МП„Ц“ ја изгуби сопственоста врз хотелот во Струга, а ни ал ни абер да се објави, да се разгласи, па архирасколникот Стефан да излезе со повторна изјава, односно извинување дека лажел, зашто пред неколку месеци негираше секаква поврзаност за губење на овој објект. Се доведува под знак прашалник веќе и за што всушност тие немаат излажано. Сега за сега успешно се прикрива со пожарите, кои, како што се сомнева „Фокус“ се конструирани од страна на СДСМ, подркрепувајќи го тој факт дека предвиделе пред 2-3 месеци, дека можно е да се опструира работата на владата со неприлики и непогоди кај нас, па од сите можни варијанти, најмногу одговарале пожари. Само што нема кој да истражи. Исто и со аферата на г. Бучковски.

Како и да е, за хотелот ни ал ни абер. Се надевам дека некој ќе се сети што се случило, па ќе го одвитка клопчето, кој, зошто, како, и со кој, лажел, криел…. Па се доведува едно основно прашање: Кој тоа нормален би ја признал МП„Ц“ кога ни Ц немаат од Црква, полни се со криминал до криминал. По зборовите на г.г. Јован (парафразирам) „Ако јас за толку кратко време во МПЦ сум можел да направам толку криминал, што станува ако ја провериме работата на останатите постари владици на МПЦ.“ Очебијно е, дека на МП„Ц“ му е битен само префиксот М(македонска) за да може да опстане, да се вади од калта пред нашиот, нажалост, слеп народ, а се што и е доверено, да пропилкува за бош-профит. Па? Некој да има збор?

Во петокот, на 23.03.2007 во политичкиот неделник „Фокус“, го читав интервјуто на Алесандар Цветков, екс началник на Петтата Управа. Тоа интервју е полно со обвинувања и „сомневања“ (неможе да се сомневања, зашто лично е сведок) дека единствени кои се виновни за аферата „Големото Уво“, војната во 2001, „Раштански Лозја“, „Љуботен“ и многу други се, никој друг, ами (аман, пак тие) Бранко Црвенковски, Хари Костов, Зоран Верушевски и компанија….

Се прашувам, во печатен медиум, кој е во достап за сите, има директни обвинувања за огромни афери кои отвораат врата на скриениот криминал кој и те како боди во очи кај нас, а никој не се става во функција да ги расчисти тие дилеми.

Kако прво, нит Јавен Обвинител покренал постапка, нит ценетите ни „интелектуалци“ се обиделе да сторат нешто, нит новинар и тв медиум се обиделе да направат истражување или дебата или што и да е, кое ќе биде во полза за целосно растерување на црниот облак кој е над нас веќе многу години.

Aко земеме за пример дека црковниот проблем кај нас, никогаш не бил истакнат на јавна дебата, на соочување на спротивставените страни и друг вид на иницијативи (и земеме во предвид дека „главата“ на гореспоменатите личности е дубоко замешан и тука) ќе дојдеме до заклучок, дека сум сосема прав, во подолу истакнатиот текст за „Новинарите“ кај нас, дека се само пиуни на криминални структури. А и затоа не е чудно што чесните станаа криминалци, а криминалците станаа чесно (нормално, медиумите го покажаа дека е така, а нема кој да ги коментира нив, дали е вистина или не).

И сега? Обичниот граѓанин, каков што впрочем сум и јас.. Кога ќе види дека сите кецови во ракав се потпишани од Б.Ц. ќе се праша ШТО СЕГА? (Кој е тој маж, што ќе одговори?)

Размислував, што кај нас работи како што треба. Па, собирањето на „релевантни“ инвормации од „релевантни“ медиуми, како печатени така и телевизиски, дојдов до заклучок дека една фабрика работи со турбо инџекшн. дноел ФНМ (друштво со никаква одговорност на едно лице Фабрика за Новинари на Македонија). За да не се остава простор за бајрам со умот, директор, покровител, управител и т.н. е Б.Ц. A зошто со никаква одговорност?! Е тука треба да си тотален промашај, да го прашаш тоа.

Имено, повторно на мета се „одметнатите“ монаси, монахињи и самиот Архиепископ на ПОА, г. г. Јован, кој впрочем одлежува по втор пат едногодишна казна затвор, за делото: „евентуална помисла за затајување на пари“. Еве да ја занемариме темата дека Архиепископот е во затвор, ајде нека да биде термиот „одметнатите“. Па денес сме сведоци дека цела интелектуала ни се одселува од државава (со извинение на тие што останаа во Македонија, кои впрочем се „деланки од шумата“- одпадоци од здравите стебла на интелектот кај нас). Зашто тие не се одметнати и не се предавници? Па нормално како тие така и монасите и монахињите, сватиле дека ако сами не си превземат во раце (младината и интелектуалците за свое егзистенционално добро, а монасите за доброто на Црквата, и за единство со севкупната Православна Екумена), тука никој не го боли уво и само ќе си останат на „Што би било ако би било?“. Дали РАС (расколничкиот архиерејски синод) на МП„Ц“ до сега сослужувала со клирици од другите Православни Цркви во светот? Не, а зашто би? Не сакаат да ги изневерат Властите во Македонија (уште од поодамна коа беа другари), они се договорени, сите за еден, еден за сите. Како може МП„Ц“ да излезат од изолацијата, а другиве да останат? Има нека тајна веза. Нема везе, кој сака да види, многу јасно се гледа, него, јас сакав да пишам за фабрикава.

Е тука, во таа фабрика, сиработи еден нечовек, чии иницијали се погоре наведени (не би ги пишел пак зашто ми го грди текстов). Тој нечовек, има никаква одговорност, и е заслужен за издебилизираноста на земјава. Самиот он, (замисл, самиот) си направи машина, на која притиска само едно копче и оп, од другата страна на машината излегува новинар.

Една група од таквите произведенија, или измишљотини, здружени во дневникот „Утрински“ си напишале како што им чини на нивниот ум. Имен,текстот (за привремениот престој на група монахињи од ПОА во Бугарија) може да го читните тука. Потоа, споредете го тоа со подолу цитираното (пренесено и превземено од ТВ Сител на ден 22.03.2007).

Извадок од веб сајтот на ТВ Сител :

„…Зошто некогашните монахињи на МПЦ, по три години го напуштаат Јован засега нема официјално одбиваат да соопштат. Единствено за Сител, Митрополитот Домитијан потврди дека позитивно ќе одговори на нивното барање. Сепак тој тврди дека не станува збор за никаков канонски прием во Бргарската православна црква, туку едноставно им обезбедува прибежиште на извесно време.
- Не бараат да преминат во Бугарската Православна Црква, туку едноставно да поминат извесно време овде, бидејќи имале потешкотии онаму каде што сега живеат. Тие повеќе од три месеци не можат да останат, поради процедурите. Едноставно ќе бидат примени да се успокојат, да си ја работат својата работа и повторно да се вратат кога ќе го стредат својот статус во Скопје – изјави Видинскиот митрополит на БПЦ, г.Домитијан.“

Заклучок:

Иако, некогаш приморани, нашите медиуми да пренесат нешто во вистинита форма (фала Богу), немож, а да не прават мачканици. Имено, јас лично ги следев тие вести, и г. Домитијан, чисто и јасно се разбираше кога кажа (парафразирам) „Не става въпрос за канонски отпуст. Просто търсят прибежище, и ще останат в България в продължение от 3 месеца, докато си решат проблема и след това ще се върнат в Скопйе“. Значи? Дали оваа изјава (макар и парафразирана, но смислата е таа) остава простор за останати манипулации или пак само се потврдува фактот дека единствена „турбоработеща“ фабрика кај нас е таа за новинари?

Излажав во мојот предходен текст, со тони, а не новинари на кило. А ако ги прашате, зашто лажат? Оти така им чини!

Листајќи го дневникот ВРЕМЕ, ми падна во очи еден новинарски текст (директен линк), интервју, со расколничкиот владика Тимотеј. Не е битно кој го правел интервјуто, имиња не се битни, веројатно се разбудил едно утро и решил да стане новинар. Воопшто не подготвен на темата, Новинарот, поставува, најверојатно, предходно договорени прашања, за да не го фати во тесно г. Тимотеј. Ако е професионалец, доволно би било, предходно да прелиста по интернет, за посетата на делегацијата на расколничката МПЦ во Цариград, да провери реакции, одговори и тако даље, за да знае како да ја извлече вистината (очигледно сака да си ја кажат нивната „вистина“). Една мала дигресија: Не треба зборот „расколничка“ да им е навредлив, штом и самите бараат признавање, јасно им е дека се во раскол.

Имено, ме зачуди информацијата пренесена кај нас, дека во Цариград се согласиле со ставовите на МП„Ц“, па решив да разбуричкам по све и сваштава на интернет, И оп! Ете J не се намачив многу. Информација од официјалниот сајт на Руската Православна Црква, баш каде што планираат наредно да одат да лобираат. Каде ќе одат? Имаат ли воопшто абер? Да, знаат. Ама исто така знаат дека кога ќе се вратат, нивните колеги од тајните служби, инфилтрирани како уредници, ќе им ја „наредат“ како што им одговара. А ставот на РПЦ? Тие ја знаат вистината за МП„Ц“.

http://www.patriarchia.ru/db/text/205103.html

Преведена форма:

На неодамнешната средба со претставниците на самопрогласената „Македонска Црква“ Патријархот Вартоломеј во потполност ја поддржал позицијата на Српскиот Патријархат

Како што веќе беше соопштено, на 21 Февруари Патријархот Константинополски Вартоломеј прими делегација на самопрогласената „Македонска Црква“.

На средбата, одржана по барање на македонската страна, Предстојателот на Константинополската Црква во потполност ја поддржал позицијата на Српскиот Патријархат, пренесува агенцијата RNN.

Тој особено нагласил дека таканаречената „Автокефална Црква“ на бившата југословенска република Македонија не може да биде прифатена како канонска Православна Црква, а исто така, укажал и на невозможноста за прифаќање на називот „Македонска“ во врска со спомнатата јуриздикција.

Овие проблеми веќе добро се познати, кажал Вартоломеј, обраќајќи се кон членовите на делегацијата. Како што е соопштено, Патријархот со суров тон ги прашал македонските претставници дали се тие ополномоштени да истапат со какви било нови предлози.

Непризнатата во Православниот свет „Македонска Црква“ ја претставувале митрополитот Тимотеј, епископот Наум и архимандритот Порфириј.

Колку што јас можам да си спомнам, дури и во основно школо, дури и на спортски натпревари, кога сме го бодреле нашето школо, не навивавме со НАПРЕД НАШИ! ; уште тогаш беше актуелна гасната комора за противниците, па пцовки, па навреди… замисли во основно. На национални спортски натпревари, македонскиот дел од навивачите, во истата гасна комора сакаат да ги стават и „шиптарите“ кои дури и не ги нарекуваме албанци, макар што ни се комшии, пријатели, пријатели на пријатели, партнери и т.н. А самите ние се буниме зашто специјалците од грчката војска пеела навредливи песни за нас, исполнета со најбрутални закани…. Бреј! Значи како се врти капата кога газот ти е загрозен… а и пази, не било кои, ами војската, која за да се стимулира да убива безмилостно, око да не им трепне, очекуваме да пее песни од грчкото „златно славејче“ или пак НАПРЕД НАШИ! ; Па луѓе војска е тоа, мора да се стимулира некако самата, а како поинаку ако не со националистички теми, за кои и не сме и ние баш за фалење.

Да не е новина што грците не изјавуваат симпатии кон нас? Нешто ново е тоа, со кое баш не изневерија и не изненадија. Па која почит би можеле да ни ја покажат, кога ние најмалку сме покажале достоинство, а и ние самите си се потценуваме, а сакаме друг да не цени. Можеби со тоа што името и знамето им го продадовме (каде беа тука интелектуалците, студентите, академиците, синдикатите, ПАТРИОТИТЕ) ? А денес, поради нископрофилни, малограѓански пцовко-пеења, нашите национал-патриотски чувства се длабоко навредени и згрозени.

Усти што само лаат! Тоа е критичката маса кај нас. И повторно, ќе мине недела-две, ќе се заташка работата, ќе се скрие тој скандал позади вестите за ново поскапување на воздухот, бла бла бла, ќе нема македончето излез од гомната кои веќе ја надфрлуваат и гушата и пак ќе затропа на портите од грчката амбасада и конзулство и повторно ќе бере маслинки и портокали отаде јужната граница.

И нас утре некој ќе не гледа со сериозни очи и ќе се воздржи да не се згази од смеење? Па ако земеме обичен пример од секојдневниот (дневно-политички) живот кај нас (дневно-политички, затоа што кај нас постои феноменот на нераскинлива врска на поимите живот и политика) ќе видиме дека најпрво од внатре не јаде црвот. Па очи вадат фактите колку тоа мист`р антачиб`л е виновен за укотвувањето на Македонија на оваа позиција, кој и упорно не носи среде септичка јама и ни вика, не бе цврсто тло е. А тој мист`р, фала на прашање (што би рекле во „Фокус“) се одзвива на Бранко Црвенковски.

Па, доколку има некој уши, нека чуе! Нас на обичните смртници, ни останува само да си се држиме за топки и да кажеме НАПРЕД НАШИ!

    Нашите медиуми, во врска со извештајот на U.S. Department of State за Македонија, за 2006 година, изјавија дека во извештајот се говори само за Ромите. Оваа дезинформација можат слободно да ја проверат нашите блогери, интелектуалци, студенти или воопшто критичката маса (која впрочем кај нас и не постои) на интернет, со едноставно пребарување преку yahoo, google, или кој и да е пребарувач, како и на официјалната веб страна на U.S. Department of State (директен линк до извештајот). За оние кои не им се занимава со тоа, еве го подолу текстот, кој намерно е цензуриран од медиумите, кој е од голема важност за нашето евроатланско интегрирање, преведен изџвакан, абе милина, уште да го голтнеш. Бујрум:

Во Ноември 2005 год., Врховниот Суд ја отфрли жалбата на „Православната Охридска Архиепископија“, поврзана со Српската Православна Црква, во однос на одлука на Државната комисија од Ноември 2004 год., за одбивање на нејзината регистрација. Одлуката на Комисијата беше базирана на закон, кој дозволува само една религиозна заедница да биде регистрирана за поединечна вероисповед; Македонската Православна Црква е регистрирана како верска заедница уште од независноста на државата.

Законот изискува некоја група да добие владино „мислење“ за да би можела да добие дозвола за изградба на религиозен објект. Меѓутоа, претходни судски одлуки, коишто ги ограничуваат овластувањата на Владата да издава такви мислења, на дело им попречија на религиозни групи да се здобијат со градежна дозвола за богослужбени објекти

Иако не е потребно да се има дозвола или одобрување за извршување на религиозни обреди во приватен дом, членови на „Православната Охридска Архиепископија“ известија дека полицијата во Април 2005 год., прекинала верска служба во приватен стан во Драчево и побарала од верниците да се легитимираат.

На 8-ми Август, Зоран Вранишковски, разрешен епископ на Македонската Православна Црква, сега признат од страна на „Православната Охридска Архиепископија“ како Епископ Јован, се врати во затвор на издржување на едногодишна затворска казна за проневера. Обвинението произлегува од осуда во Септември 2005 год., од страна на Велешкиот суд. Казната беше намалена од две на една година од страна на Апелациониот суд во Март. Вранишковски беше ослободен од Велешкиот суд во врска со различно обвинение за проневера на 3-ти Април. Вранишковски беше ослободен од затвор во Март откако има одлежано седум месеци од 18-месечната затворска казна за засебна осуда за „разгорување на верска и етничка омраза“. Одлука на Врховниот Суд во Февруари ја има намалено казната точно до траењето на одлежаниот дел и ја отповика осудителната пресуда за „самовластие“. 18-месечната казна беше базирана врз обвиненија дека Вранишковски одржувал приватни религиозни служби во единство со Српската Православна Црква и дека тој бил одговорен за содржината на верски календар, во којшто Македонската Православна Црква е наречена „последен бастион на комунизмот“, а нејзините верници – еретици. Условна, пак, казна резултираше по обвинувањата дека Вранишковски наводно крстил роднина во Македонска Православна црква близу Битола во 2003 год., откако тој бил разрешен од страна на Македонската Православна Црква.

Законот бара странци, коишто влегуваат во земјата со намера да вршат религиозна активност или да извршуваат верски обреди, да добијат одобрување од Државната Комисија за Односи со Верски Заедници и Групи. Кога аплицираат за виза, лицата што планираат да вршат религиозна активност мораат да поднесат писмена покана од претставници на регистрирана религиозна група во земјата до Комисијата, којашто тогаш издава писмено одобрение, кое се поднесува заедно со барањето за виза. Одобренијата нормално се издаваат за една седмица.