Се извинувам најдлабоко, што ќе морам да искоментирам, (се извинувам зашто е сврзано со најнемилиот настан кој ја снајде Македонија, трагичната смрт на Тоше Проески), за проповедта на едниот од „Великодостојниците“ на МПЦ, г. Петар, по време на погребната церемонија на Тоше.

    Како ли само можеше да заборави дека пред се, се представува за великодостојник не една црква, од кој народот очекува, зборови за да ги утеши, а тој а го искористи времето за пљампање на празно, да се внесе и да тресе како да е на митинг. Ова можам да го подкрепам (сигурно и вие ја забележавте, ако сте го следеле погребот) со максимално видливата деконцентрираност, со која што заборави каде се најдува, а и за што е таму.

    На крајот од неговата проповед испљампа: „За многу години…..(се збуни, зашто се сети дека не е празник) да му е Царството Божјо…. “ – Па како може, Царството Божјо кое е вечно, да му е за многу години?

    Срамота! Па самиот Тоше, беше милион пати по-освестен и по-побожен православен христијанин… тоа и пилците го знаеа, а и судејќи по зборовите на Епископ од една од Православните Цркви во светов (парафразирам) << Ова да се случеше на некој друг, а не на Тоше, самиот Тоше ќе речеше, не плачете, така сакал Господ>> Бог да го прости Тоше. Верувам дека конечно го доби тоа за што живееше, за кое и ние сите живееме, за Вечниот Живот, горе на Небото.

Наведениов текст е превземен од он.нет, кои пак го превзеле од Време (пречкртувам и не ставам линк зашто се гомнари, штом можат да го објават ова), дневниот весник. Колумната на професор доктор Владо Бучковски, по повод загинувањето на Тоше Проевски ( Бог да го прости, да прости на душата на Тоше, и на Бучковски за крајно малоумниот текст). Бујрум:

Си замина нашиот цар

Проф. д-р Владо Бучковски

Си замина Тоше, останавме без нашиот некрунисан Цар. Си замина во легендите…
Секоја негова песна, секој негов настап бликаше со неверојатна сила, енергија и верба во животот… Македонија достоинствено се прости од него. Требаше да се има голема доблест и разум да не се злоупотреби Тоше во политички цели… Најдоброто од Македонија… да остане наш, на сите нас! Тоше си замина, ние ќе продолжиме да живееме со нашите проблеми, со нашата реалност…
Во оваа наша реалност посебно место има улогата на нашето МВР. Тоа работи „во согласност со Уставот и законите“, што би рекла министерката Јанкуловска, односно работи „според духот на правото што не го разбира СДСМ“. Жална е Македонија кога има вакви министри. Министри што не признаваат дека нивните подредени тепаат деца, дипломати, новинари… Министри што се партиски војници. Да видиме како тоа МВР работи „во согласност со Уставот и законите“. Партизацијата на МВР и отсуството на демократска (цивилна) контрола на полицијата се најголемите манифестирани слабости во овој сектор во изминатите 16 месеци на владеење на ВМРО-ДПМНЕ. Тепањето дипломати (случајот „Тренд“), тепањето деца (случајот „Процес“), тепањето новинари-сниматели (случајот „Алсат“) за кои пишував неодамна, се најконтроверзните случаи во овој период, каде што до израз дојде партизацијата на МВР. Од друга страна, пак, најкарактеристичните случаи на отсуство на демократска контрола на полицијата беа неуспешната полициска операција во Ваксинце, кога загина командирот на полициската станица во Матејче а беа убиени и ранети уште неколку цивили и полицајци и појавата на десетици „тешко“ вооружени припадници на МВР пред парламентот во цивил на 25 септември оваа година по немилите настани во Собранието. Официјално, таму биле припадниците на „алфите“. Морам да констатирам дека ним таму не им беше местото. „Алфите“, кои се формираа во 2005 година, требаше да бидат „флуктирачка“ или „ад хок“-единица, која повремено и привремено ќе се регрутира од редовните полицајци за справување со уличниот криминал. Таков барем беше концептот на министерот Љубомир Михајловски-Џанго, кој ја промовира оваа „ад хок“-единица. Сето она што во меѓувреме се случува со оваа единица, а особено со регрутацијата на постојани а не повремени припадници, и дава белег на формација што се злоупотребува за политички цели. Третиот крупен белег на функционирањето на МВР во изминатите 16 месеци е однесувањето на нејзиниот портпарол. Најголемите бисери беа неговите коментари за моето задржување на граничниот премин Богородица на 1 август оваа година и обидот за мое спектакуларно апсење, како и серијата закани упатени кон колегата-пратеник Јани Макрадули за отворањето на скандалот за хотелската „Окта“. Јас се обидов да реагирам легалистички и упатив две претставки до МВР, т.е. Секторот за внатрешни работи и професионални стандарди; едната за обидот за противправно лишување од слобода на граничниот премин Богородица на 1 август оваа година и, втората, за изјавата на портпаролот на МВР на 9 август оваа година. Епилогот за првата претставка и е познат на македонската јавност. Според Секторот за внатрешни работи и професионални стандарди, на 1 август оваа година јас сум бил задржан на граничниот премин Богородица за да бидам „почестен со кафе и сок“, а не за да бидам уапсен. Незадоволен од одговорот, по препорака на народниот правобранител, поднесов кривична пријава против командирот на полициската станица во Богородица за противправно лишување од слобода. Се надевам, кога тогаш, ќе се докаже кој ја издал наредбата. Втората претставка има уште почуден епилог. Во неа јас реагирав на одговорот на портпаролот на МВР даден на прес-конференција, каде што на прашање на новинар да го коментира моето задржување на граничниот премин, портпаролот одговори дека „МВР не сака и нема намера да навлегува во полемика со лица што се појавуваат во крим-евиденцијата како сторители на тешки кривични дела и против кои се води судска постапка“. Јас реагирав на повредата на уставното начело на пресумпцијата на невиност – „секој е невин се додека не се докаже спротивното со правосилна судска одлука“. Реагирав затоа што со вакви изјави се влијае врз судските органи во текот на постапката. Го добив следниот официјален одговор од Секторот за внатрешни работи и професионални стандарди: „Ве известуваме дека се уште не се извршени потребните проверки и разговори со Котевски по Вашата претставка, поради негова отсутност од МВР. За исходот од Вашата претставка ќе бидете благовремено известени“. Претставката ја упатив на 8 август, одговорот го добив на 10 септември… до ден-денес се уште чекам портпаролот да биде „присутен“ во МВР… Вака работи нашето МВР „во согласност со Уставот и законите“. За жал, тоа е нашата реалност…
П.С. Јас имав привилегија да другарувам со Тоше… му помагав секогаш кога можев… и тогаш кога му беше најтешко, кога разочаран од неговиот статус во Македонија сакаше да си замине во Англија… Којзнае дали ќе ја избегнеше судбината доколку беше на островот… Или од пишаното не се бега. Почивај во мир Тошка и вечна ти слава.

Авторот е пратеник

Полниот текст со енормно многу коментари тука.

Не е ни чудо зашто толку време не шетале по тавани, а сега и кога сме самостојни пак не шетаат. Дијагнозата е едноставна: Македонска фрустрација. Жалам што сеуште не се најде лек за тоа. Нема спор во Македонија, а да не се сведе на нископрофилна кавга на националистичка тема.

Во сите случаи ако мислиш различно од другите, испаѓаш предавник, бугарофил, србофил, гркофил, а всушност Македонецот е ФОБ. Секоја вечер сонува како го мачат Бугари, Срби, Грци, Албанци.

О! жален ти Македонецу.

Не мислев да се занимавам пак со оваа проблематика кај нас, ама на текстот Веронаука нон-грата од Зимски има конкретен пример за ова што го говорам. Текстот си е едно лично мислење на граѓанин на Македонија. Коментарите на тој текст се сосема нешто друго. Нема никаква критика, не држи, и за жал тоа е најчест пример за како тоа „патриотите“ кај нас, размислуваат за дневно-политичките и општествените проблеми.

Погледнете го текстот, и кажете каде тоа е поврзано со Бугари, Срби, Грци, Албанци.

Ова и не е текст за пост, туку за коментар, па тоа и правам сега, коментирам на (за жал) 90% од критичката маса во Македонија.

Денес во 21 век, само ниско-интелектуалните (прости) граѓани на Македонија, можат да се занимаваат со такви нископрофилни билни „патриотски“ препукувања. На крај, па Бугарија прва не призна под уставно име. И? Зашто?

Нај лошата слика кај нас е, што таквите пљампачи немаат леб да јадат (зборам за 90% од народот), па едино место каде што можат да се истурат е на сметка на некој од страна, а никако против тие кои им го направија животот претање во кал. До вчера одеа да се тепаат ако некој близок им замине како монах во манастир, се брцаа во мрвки среде пости, а сега најдоа да зборат за проблематиката во Црквата, како некој бил предавник. Кутри сме. Многу сме кутри.

Нa крај може да се спомене: Лицемерие и Фрустрацијa владее кај нас, и се додека е така, се додека не погледнеме отворено на случувањата кај нас, нема да се ослободиме од инерцијата која не влече на назад.

Никако не ми е сватливо, како тоа ние си придаваме сами на значење, дека ние сме некој битен фактор во светот. Па тоа никој не не рецка, се смеат на нас. Македонија, мноооооогу време пред Србија побара олеснување за визниот режим, а Србија веќе овој месец ќе потпише спогодбата. Кој тоа ни боди стап во очи и ни вика, не бе сламка е.

Викаат РЕФОРМИ! БОРБА СО КРИМИНАЛОТ! Еве, ако разгледаме еден пример од Прилеп (сепак јас сум од таму), не работи ни една фабрика, дури и Тут-Ком е во пропаст невиден, а има преку 80 000 жители. Почнаа барем да расчепкуваат во криминалот во Тут-Ком, ама тогаш-затогаш, сега никој ни ал ни абер, до каде се судските процеси… мм сумливо, а во емисијата ВО ЦЕНТАР со Васко Ефтов, се расправаше за тобако мафијата…. и пак тие па тие имиња, веќе не сакам ни да ги спомнам. Значи, како и да го вртеш газот, од позади ти иде. А се вмешани крими-гуруата во нешто, не барајте судски процес.

Деновиве беше актуелно, како во Бугарија се спомнала идејата за соединување со Македонија. Па со оглед на ситуацијата која ја живееме или поточно вегетираме тука, по изводливо решение нема. Ем во ЕУ, ем на море, ем евтини автомобили, ем пазар за 10 милиони луѓе.. Не Каракачанов во ВМРО-БНД, ами и Волен Сидеров од АТАКА, ќе победи. Бедни сме, Се додека не се чепне во Змијарникот, змиите залудо ги бркаме по полето. РЕЗИЛ! МАКЕДОНИЈА ВО ЕУ? ЗА 20години минимум.